Budynek na potrzeby szkoły, będący wcześniej siedzibą Zakładu Elektroniki Górniczej, został przekazany w 1968 roku, gdzie dwa lata później rozpoczęliśmy naukę w technikum w klasie o specjalności automatyka górnicza.

Na początku lat siedemdziesiątych urządzono pracownie języka polskiego, języka rosyjskiego, fizyki i elektrotechniki, wyposażając je w nowoczesny sprzęt. Zdawano sobie sprawę, że budynek ten nie odpowiadał normom, jakie wymagane były w szkolnictwie. Sale lekcyjne były za małe, bardzo wąskie korytarze, przy dużej ilości uczniów wręcz uniemożliwiało to poruszanie się po nich w czasie przerw. W opinii władz praca w takich warunkach była możliwa dzięki dobrej organizacji, ofiarnej kadrze pedagogicznej i zdyscyplinowaniu młodzieży.